Germanic Lexicon Project
Search results
Displaying 31 - 37 out of 37 entries.

Home

Texts

Search

Messages

Volunteer

About


Search Help


Source: Cleasby/Vigfusson, page b0725, entry 57
View original page image as: [TIFF] [PNG]
[View previous entry] [View next entry]

[Comment on this entry]
[View comments]

The following entry has been hand-corrected once.

ykkarr, dual, pron. possess. contr. ykkrir, ykrar, ykrum, etc.; [Ulf. ïggqwar, i.e. ingkwar = GREEK; A.S. incer; O.H.G. inchar] :-- your; skilning ykkur biskups ok hans, Fms. i. 262; ferð ykkra, x. 202; skip ykkat, Fas. ii. 521; ykkur kváma, Fs. 84; kunnigt er mér um hag ykkarn, Nj. 17. 2. göri ek ekki þann mun ykkarn Magnúss konungs, at ek ..., Fms. vi. 215; hvárngan ykkarn Hákonar jarls mun hann spara, he will spare neither of you, neither Hacon nor thee, xi. 113; hvártveggja ykkat, Nj. 71; liggi til sinnar handar mér hvárr ykkarr, each of you, one on each side, Fms. i. 9. 3. in mod. usage, indecl. ykkar, and used instead of plural.


Source: Cleasby/Vigfusson, page b0728, entry 18
View original page image as: [TIFF] [PNG]
[View previous entry] [View next entry]

[Comment on this entry]
[View comments]

The following entry has been hand-corrected once.

Z (zet). The ancient language had two sibilant sounds, s and z; of which the z never stands at the beginning of a word, but is merely an s assimilated to a preceding dental, in the combinations ld, nd, nn, ll, rð, gð, see Gramm. p. xxxvi, col. I. : its use in ancient vellums is very extensive: 1. in genitives; trollz, íllz (íllr), allz (allr), holtz, Skm. 32; gullz, 22; ellz = elds, botz = botns, Gkv. 3. 9; vatz and vaz = vatns; keyptz, Hm. 107; mótz, Knútz or Knúz = Knúts; vitz (vit); orðz, sverðz, barðz, borðz, garðz, harðz, langbarz, Gkv. 2. 19; Hjörvarðz, Hkv. Hjörv. 19; morðz, bragðz, flagðz, Frissb. 107, l. 19; or also orz, Hm. 141, etc.; prestz, Christz, passim; tjallz, Edda ii. 314; landz or lanz, passim; fjallz, Edda ii-339; but tjalldz, 527; elldz, vindz, 317, 318; gandz, 525; brandz, 529; valldz, 338; sverðz, borðz, 331; but borz, 462, 1. 20; garz, 529; loptz, 341 (twice); but lopz, 317; netz, 327; gautz, 345; hugskozins, Post. 251. 2. in special forms; stendz, Grág. i. 501 (from standa); stennz, id., Ó. H. 143; bitzt from binda, Post. (Unger) 154; vizk, vizt, vatzk from vinda (II), q. v.; but vinnz from vinna, q. v.; biz = biðsk from biðja, Post. (Ungcr) 240: indeed bizt, bazt may be both from binda and biðja: bleiza and blezza (to bless), höllzti, qq. v.; beztr or baztr, the best; œztr = œðstr; þatz and þaz -- þat es, Sæm. passim; þatztu, Am. 87; hvártz = hvárt es, Grág. (Kb.) i. 161: even mz (or mzt) for the older mk, þóttumz, Gkv. 2. 37. 3. when the z is due to a t following it; in the reflex, -sk is the oldest form, whence -z/, -z, -zs t; andask, audazt, andaz, andazst: in the superl. zt, efztir, Frissb. 78, 1. 20; harðazta, l. 33; snarp- azta, l. 16; ríkaztr, 207, l. 18; fríðuzt, l. 34; hagazt, Vkv. 18; grimmaztan, Edda ii. 530; máttkaztr, 280; hvitaz, 267; but st is the usual form, thus, sárastr, grimmastr, hvassastr, Gh. 17: in Ázt-ríðr = Ást-ríðr, Ó. H. 198, l. 12. 4. in such words as veizla, gæzla, reizla, leizla, hræzla, gæzka, lýzka, œzka, æzli, vitzka or vizka, hirzla, varzla, hanzki, = veitsla, ... hirðsla, varðsla, handski, etc.: in reflex, neut. part., thus, hafa borizt, komizt, farizt, tekizt, fundizt, glazt, sagzt, spurzt, kallazt, dæmzt, átzt, ... (from bera ... eiga): in reflex. 2nd pers. pl. pres. and pret., e. g. þér segizt, þér sögðuzt, qs. segit-st, sögðut-st, so as to distinguish it from the 3rd pers., þeir sögðust, qs. sögðu-st. 5. Gitzurr or Gizurr, þjazi, Özurr; afraz-kollr, Ó. H. (pref.); huliz-hjálmr; Vitaz-gjafi, q. v.; but alaðs-festr, Grág. (Kb.) i. 88; viz, see víðr II: in foreign names, Jariz- leifr, Jariz-karr, Buriz-leifr, Gkv. 2. 19, Fms. vi. The etymology of words may often be decided by this; e. g. in beisl, a bridle, beiskr, bitter, the s of the vellums shews that neither word is derived from bíta; beiskr is in fact akin to Engl. beestings, Ulf. beist = GREEK, A. S. beost: geiska fullr, Hkv. 2. 35, is not from geit, but from geisa: laz or latz (p. 376, col. 1) is from Fr. lace, not= Icel. láss: misseri (q. v.) is no relation to miðr, etc.: at lesti, at last, being spelt with s, not z, is not related to latr, but derived from leistr = a cobbler's last, at lesti = Lat. in calce, see Mr. Sweet's Ed. of Gregory's Pastoral Care, p. 474: again, vaztir is akin to vatr = vatn: exceptional cases, -- vissi, pret; from vita, and sess, a seat. II. after a single dental (unless it be t) s, not z, is written; thus, gen. Guðs, boðs, brauðs, auðs, góðs, óðs, vaðs, liðs, öls, fals, háls, frjáls, víns, eins, etc., passim: z is quite exceptional, e. g. liðz, Frissb. 106, ll. 16, 33 (but liðs, Hbl. 33, Am. 43): so also after rn, rl, nl, rn, fn, gn, barns, Clem. 134; karls, Hkv. 2.2 ; jarls, Hm. 97; hrafns, segls, regns, tungls (regn, Edda ii. 340). The vellums are very irregular in the distinction of a single or double consonant, but the sibilant used shews the true form of the word; in 'Odz Colssonar,' Ö. H. (pref.) l. II, the z and s shew the names to be Oddr and Kolr, not Oðr, Kollr; in a vellum els would be gen. of él, e;lz of eldr; in grunz, Edda ii. 287; lunz, 317; hlunz, ranz, lanz, 333; elz, Post, (Unger) 234; golz, 225, l. 23; odz, Ó. H. (pref.), l. II; alz, etc., the z shews that though there is only one n, l, etc. written, they were actually sounded double, grunnz, hlunnz, rannz, landz, eldz, gollz, oddz, allz. 2. the s docs not change into z if the word is a compd; as, skáld-skapr, vind-svalr, út-suðr, passim; hirð-stjóri, Edda ii. 335, shewing that in ancient times the pronunciation was more distinct than at the present day; the z in orðztír (Edda ii. 344, orztír, 463) shews that the word is qs. orðz-tírr; yet we lind such forms as innzigli, Post. 238; guðzspjall, 239; ástzamliga, 243; handzceld, Barl.; randzaka. Post. 134, l. 29; but rannsaka, l. 14; nauzyn = nauðsyn, Skálda 167. 21; nauzun, Edda ii. 236; anzvara, annzkoti, = andsvara, andskoti, etc. III. about the 15th century (or earlier) the z sound began to disappear, and s took its place, being at present the only sibilant used in Icel. In later vellums the z is therefore cither little used or is misapplied, as in the ad- ditions by the third hand in the Flatey-book, or it is used to excess as in modern Dutch. In modern spelling, including Editions of Sagas, the z has been disused, except in the instances coming under the rule given in I. 4: yet with exception of ðs, for the moderns write leiðsla, hræðsla, beiðsla, náðst, old leizla, názt, except in reisla (i. e. reizla) from reiða; hirzla qs. hirdsla. 2. zz is sounded as ss, blessa, Gissur, Össur; so also vass, boss, = vatz, botz; even ris, gars, lans, sans, for orz, garz, lanz, sanz (gen. of orð, garðr, land, sandr).


Source: Cleasby/Vigfusson, page b0736, entry 4
View original page image as: [TIFF] [PNG]
[View previous entry] [View next entry]

[Comment on this entry]
[View comments]

The following entry has been hand-corrected once.

ÞING, n. [no Goth. þigg is recorded; A.S. and Hel. þing; Engl. thing; O.H.G., Germ., and Dutch ding; Dan.-Swed. ting] A. A thing, Lat. res. In the Icel. this sense of the word is almost unknown, although in full use in mod. Dan.-Swed. ting, where it may come from a later Germ. influence. II. in plur. articles, objects, things, esp. with the notion of costly articles: þeir rannsaka allan hans reiðing ok allan hans klæðnað ok þing, articles, Sturl. iii. 295; þau þing (articles, inventories) er hann keypti kirkjunni innan sik, Vm. 20; þessi þing gaf Herra Vilkin kirkjunni í Klofa, -- messu-klæði, kaleik, etc., 26. 2. valuables, jewels (esp. of a married lady), the law often speaks of the 'þing' and the 'heimanfylgja;' ef maðr fær konu at lands-lögum réttum ... þá skulu lúkask henni þing sín ok heimanfylgja, Gþl. 231; hann hafði ór undir-heimum þau þing at eigi munu slík í Noregi, Fms. iii. 178; siðan tók hón þing sín, 195; eptir samkvámu (marriage) þeirra þá veitti Sveinn konungr áhald þingum þeim er ját vóru ok skilat með systur hans, x. 394; maðr skal skilja þing með frændkonu sinni ok svá heiman-fylgju, N.G.L. ii; skal Ólafr lúka Geirlaugu þing sín, svá mikil sem hón fær löglig vitni til, D.N. i. 108; þinga-veð, a security for a lady's paraphernalia, D.N. passim. B. As a law phrase [see Þingvöllr]: I. an assembly, meeting, a general term for any public meeting, esp. for purposes of legislation, a parliament, including courts of law; in this sense þing is a standard word throughout all Scandinavian countries (cp. the Tyn-wald, or meeting-place of the Manx parliament): technical phrases, blása til þings, kveðja þings, stefna þing, setja þing, kenna þing (N.G.L. i. 63); helga þing, heyja þing, eiga þing; slíta þingi, segja þing laust, to dissolve a meeting, see the verbs: so also a þing 'er fast' when sitting, 'er laust' when dissolved (fastr I. , lauss II. 7); Dróttins-dag hinn fyrra í þingi, ríða af þingi, ríða á þing, til þings, vera um nótt af þingi, öndvert þing, ofanvert þing, Grág. i. 24, 25; eru þar þing (parliaments) tvau á einum þingvelli, ok skulu þeir þá fara um þau þing bæði (in local sense), 127; um várit tóku bændr af þingit ok vildu eigi hafa, Vápn. 22; hann hafði tekit af Vöðla-þing, skyldi þar eigi sóknar-þing heita, Sturl. i. 141: in countless instances in the Sagas and the Grág., esp. the Nj. passim, Íb. ch. 7, Gísl. 54-57, Glúm. ch. 24, 27, Eb. ch. 9, 10, 56, Lv. ch. 4, 15-17: other kinds of assemblies in Icel. were Leiðar-þing, also called Þriðja-þing, Grág. i. 148; or Leið, q.v.; hreppstjórnar-þing (see p. 284); manntals-þing; in Norway, bygða-þing, D.N. ii. 330; hús-þing, vápna-þing, refsi-þing, v. sub vocc. :-- eccl. a council, H.E. i. 457, Ann. 1274; þing í Nicea, 415. 14. 2. a parish (opp. to a benefice); in Iceland this word is still used of those parishes whose priest does not reside by the church, no manse being appointed as his fixed residence; such a parish is called þing or þinga-brauð (and he is called þinga-prestr, q.v.), as opp. to a 'beneficium,' Grág. i. 471, K.Þ.K. 30, 70, K.Á. passim; bóndi er skyldr at ala presti hest til allra nauðsynja í þingin, Vm. 73; tíundir af hverjum bónda í þingunum, 96, Bs. i. 330, H.E. ii. 48, 85, 128. 3. an interview, of lovers, H.E. i. 244; þat var talat at Þorbjörn væri í þingum við Þórdísi, Gísl. 5; nær þú á þingi mant nenna Njarðar syni, Skm. 38; man-þing, laun-þing. II. loc. a district, county, shire, a þing-community, like lög (sec p. 369, col. 2, B. II); a 'þing' was the political division of a country; hence the law phrase, vera í þingi með goða, to be in the district of such and such a godi, to be his liegeman, cp. þingfesti; or, segjask or þingi, see the Grág., Nj., and Sagas, passim; full goðorð ok forn þing, Grág. i. 15; í því þingi eðr um þau þing, 85. In later times Icel. was politically divided into twelve or thirteen counties. In old days every community or 'law' had its own assembly or parliament, whence the double sense of 'lög' as well as of 'þing.' C. HISTORICAL REMARKS. -- In Norway the later political division and constitution of the country dates from king Hacon the Good and his counsellors Thorleif the Wise and earl Sigurd. As king Harold Fairhair was the conqueror of Norway, so was his son Hacon her legislator as also the founder of her constitution, and of her political division into 'þings;' for this is the true meaning of the classical passage, -- hann (king Hacon) lasgði mikinn hug á laga-setning í Noregi, hann setti Gulaþings-lög ok Frostaþings-lög, ok Heiðsævis-lög fyrst at upphafi, en áðr höfðu sér hverir fylkis-menn lög, Ó.H. 9; in Hkr. l.c. the passage runs thus -- hann setti Gulaþings-lög með ráði Þorleifs spaka, ok hann setti Frostaþings-lög með ráði Sigurðar jarls ok annara Þrænda þeirra er vitrastir vóru, en Heiðsævis-lög hafði sett Hálfdan svarti, sem fyrr er ritað, Hkr. 349 new Ed.; the account in Eg. ch. 57, therefore, although no doubt true in substance, is, as is so often the case in the Sagas, an anachronism; for in the reign of Eric 'Bloodaxe,' there were only isolated fylkis-þing, and no Gula-þing. In later times St. Olave added a fourth þing, Borgar-þing, to the three old ones of king Hacon (those of Gula, Frosta, and Heiðsævi); and as he became a saint, he got the name of legislator in the popular tradition, the credit of it was taken from Hacon, the right man; yet Sighvat the poet speaks, in his Bersöglis-vísur, of the laws of king Hacon the foster-son of Athelstan. Distinction is therefore to be made between the ancient 'county' þing and the later 'united' þing, called lög-þing (Maurer's 'ding-bund'); also almennilegt þing or almanna-þing, D.N. ii. 265, iii. 277; fjórðunga þing, ii. 282; alþingi, alls-herjar-þing. The former in Norway was called fylkis-þing, or county þing; in Icel. vár-þing, héraðs-þing, fjórðungs-þing (cp. A.S. scîrgemot, a shiremote). Many of the old pre-Haconian fylkis-þing or shiremotes seem to have continued long afterwards, at least in name, although their importance was much reduced; such we believe were the Hauga-þing (the old fylkis-þing of the county Westfold), Fms. viii. 245, Fb. ii. 446, iii. 24; as also Þróndarness-þing, Arnarheims-þing, Kefleyjar-þing, Mork. 179. II. in Iceland the united þing or parliament was called Al-þingi; for its connection with the legislation of king Hacon, see Íb. ch. 2-5 (the chronology seems to be confused): again, the earlier Icel. spring þings (vár-þing), also called héraðs-þing (county þing) or fjórðunga-þing (quarter þing), answer to the Norse fylkis-þing; such were the Þórness-þing, Eb., Landn., Gísl., Sturl.; Kjalarness-þing, Landn. (App.); Þverár-þing, Íb.; also called Þingness-þing, Sturl. ii. 94; Húnavatns-þing, Vd.; Vöðla-þing, Lv., Band.; Skaptafells-þing, Nj.; Árness-þing, Flóam. S.; þingskála-þing, Nj.; Hegraness-þing, Glúm., Lv., Grett.; Múla-þing (two of that name), Jb. (begin.), cp. Grág. i. 127; Þorskafjarðar-þing, Gísl., Landn.; Þingeyjar-þing, Jb.; further, Krakalækjar-þing, Dropl. (vellum, see Ny Fél. xxi. 125); Sunnudals-þing, Vápn.; þing við Vallna-laug, Lv.; þing í Straumfirði, Eb.; Hvalseyrar-þing, Gísl.; or þing í Dýrafirði, Sturl.; Fjósatungu-þing, Lv. III. in Sweden the chief þings named were Uppsala-þing, Ó.H.; and Mora-þing (wrongly called Múla-þing, Ó.H. l.c., in all the numerous vellum MSS. of this Saga; the Icelandic chronicler or the transcriber probably had in mind the Icel. þing of that name). IV. in Denmark, Vebjarga-þing, Knytl. S.; Íseyrar-þing, Jómsv. S. V. in the Faroe Islands, the þing in Þórshöfn, Fær.: in Greenland, the þing in Garðar, Fbr. VI. freq. in Icel. local names, Þing-völlr, Þing-vellir (plur.) = Tingwall, in Shetland; Þing-nes, Þing-eyrar, Þing-ey, Þing-eyri (sing.); Þing-múli, Þing-skálar, etc., Landn., map of Icel.; Þing-holt (near Reykjavik). D. COMPDS: þings-afglöpun, f. contempt of court, a law phrase, Grág. i. 5, Nj. 150. þings-boð, n. a summons to a þing, N.G.L. i. 55. þinga-brauð, n. a parish-vicarage, see B. I. 2. þinga-deild, f. litigation at a þing, Íb. 8. þinga-dómr, m. a court at a þing, a public court, Grág. i. 127. þinga-kvöð, f. a summoning persons to an assembly, to perform public duties there; vanda skal búa í þingakvöð, Grág. i. 142. þinga-prestr, m. a vicar of a parish (B. I. 2), Sturl. i. 125, H.E. ii. 215. þinga-saga, u, f. = þingaþáttr, Mork. 174. þinga-tollr, m. a church-toll, H.E. ii. 509, D.I. 276. þinga-þáttr, m. (Hkr. l.c.), the name of the interesting record in Mork. 174.


Source: Cleasby/Vigfusson, page b0767, entry 24
View original page image as: [TIFF] [PNG]
[View previous entry] [View next entry]

[Comment on this entry]
[View comments]

The following entry has been hand-corrected once.

ör-lög, n. pl. [from ör-, = Germ. ur-, and lög; see örlygi], the primal law, fate, weird, doom, = Gr. GREEK; þær lög lögðu ... örlög seggja, Vsp. 20; ek Baldri örlög fólgin, 36; örlög sín viti engi fyrir, Hm. 55; þvíat þú öll um sér örlög fyrir, Skv. 1. 28; aldar örlög hygg ek at hón öll viti, Ls. 21, 29; dæma örlög manna, Fas. iii. 32, Edda 8; Nornir ráða örlögum manna, 11; stýra örlögum, Al. 79, 141; urðu þau örlög Hákonar jarls, at Karkr jarl skar hann á háls, Nj. 156; Afríkar skulu örlög sín, Karl. 366; hann var manna vitrastr svá at hann fyrir örlög manna, Nj. 162; spyrja at örlögum sínum, Fs. 19; þat er örlögin höfðu fyrir skipat, Al. 19; drýgja örlög, to 'dree' one's weird, Vkv. 3; er þat líkast at liðin mín örlög, my worldly-worked life at an end, Fs. 84; örlög-símu, örlög-þættir, the 'weird-thrums,' threads of the Norns spun at one's birth, Skv. 2. 14, Hkv. 1. 3; örlaga bönd, Skald H. 3. 4. örlög-lauss, adj. 'weirdless,' one whose life is still a blank, Vsp. 17; örlaga-nornir, örlaga-dísir (in mod. poetry), the weird-sisters, the Parcae. II. exploits; segja frá örlögum sínum, Ls. 25. 2. war; cp. örlygi, and mod. Dan. orlog; lætr hann vaxa stór örlög við heiðnar Þjóðir, Ósv. S. 28, written at the end of the 15th century.


Source: Gordon/Taylor, page b0044, entry 3
View original page image as: [TIFF][PNG]
[View previous entry] [View next entry]

[Comment on this entry]
[View comments]

The following entry has been hand-corrected once.

Þat er þessu næst at Bjarni Herjólfsson kom útan af
Grœnlandi
á fund Eiríks jarls, ok tók jarl við honum vel.
Sagði
Bjarni frá ferðum sínum, er hánn hafði lnd sét, ok
110
þótti mnnum hann verit hafa óforvitinn, er hann hafði ekki
at
segja af þeim lndum, ok fekk hann af því nkkut ámæli.
Bjarni
gørðisk hirðmaðr jarls ok fór út til Grœnlands um
sumarit
eptir.
Var
mikil umrœða um landaleitan. Leifr sonr Eiríks
115
Rauða ór Brattahlíð fór á fund Bjarna Herjólfssonar ok
keypti
skip at honum, ok réð til háseta svá at þeir váru hálfr
fjórði
tøgr manna saman. Leifr bað fður sinn Eirík at hann
mundi
enn fyrir vera frinni. Eiríkr taldisk heldr undan,
kvezk
þá vera hniginn í aldr ok kvezk minna mega við vási
120
llu en var. Leifr kveðr hann enn mundu mestri heill stýra
af
þeim frændum; ok þetta lét Eiríkr eptir Leifi, ok ríðr


Source: Gordon/Taylor, page b0119, entry 1
View original page image as: [TIFF][PNG]
[View previous entry] [View next entry]

[Comment on this entry]
[View comments]

The following entry has been hand-corrected once.

gengit í rekkju hjá Ingibjrgu, dóttur hans. Margir hfðingj-
ar
aðrir strengðu heit ýmissa hluta. Drukku menn þann dag
erfit;
en eptir um morguninn, þá er Jómsvíkingar váru ódrukkn-
ir,
þóttusk þeir hafa fullmælt ok hafa málstefnur sínar ok 35
ráða
ráðum hvernig þeir skulu til stilla um ferðina; ráða þat
af,
at búask þá sem skyndiligast. Búa þá skip sín ok herlið;
varð
þat allfrægt víða um lnd.
Eiríkr
jarl Hákonarson spyrr þessi tíðendi. Hann var þá
á
Raumaríki ; dró hann þegar lið at sér ok ferr til Upplanda 40
ok
svá norðr um fjall til Þrándheims á fund Hákonar jarls
fður
síns.
Hákon
jarl ok Eiríkr jarl láta skera upp herr um ll
Þrondalg,
senda boð á Mœri hváratveggju ok í Raumsdal,
svá
norðr í Naumudal ok á Hálogaland, stefna síðan út llum 45
almenningi
at liði ok skipum.
Sigvaldi
jarl helt liði sínu norðr um Stað; lagði fyrst til
Hereyja.
Landsmenn, þótt víkingar fyndi, þá sgðu þeir
aldri
satt til, hvat jarlar hfðusk at. Víkingar herjuðu hvar
sem
þeir fóru. Þeir lgðu útan at Hð, runnu þar upp ok 50
herjuðu,
fœrðu til skipa bæði man ok bú, en drápu karla þá
er
vígt var at. En er þeir fóru ofan til skipa, þá kom til þeira
gamall
bóndi einn, en þar fór nær sveit Búa. Bóndinn mælti:
'Þér
farið óhermannliga, rekið til strandar kýr ok kálfa; væri
yðr
meiri veiðr at taka bjrninn er er nær kominn á bjarn- 55
básinn.'
'Hvat segir karl'? segja þeir; 'kantu nkkut segja
oss
til Hákonar jarls'? Bóndi segir: 'Hann fór í gær inn í
Hjrundarfjrð;
hafði jarl eitt skip eða tvau, eigi váru fleiri
en
þrjú, ok hafði ekki til yðvar spurt.' Þeir Búi taka þegar
á
hlaup til skipanna ok láta laust alt herfang. Búi mælti: 60
'Njótum
vér nú, er vér hfum fengit njósn, ok verum næstir
sigrinum'.
En er þeir koma á skipin, róa þeir þegar út.
Kallaði
Sigvaldi jarl á þá ok spurði tíðenda. Þeir segja at
Hákon
jarl var þar inn í fjrðinn. Síðan leysir jarl flotann,
ok
róa fyrir norðan eyna Hð ok svá inn um eyna. 65


Source: Gordon/Taylor, page b0120, entry 1
View original page image as: [TIFF][PNG]
[View previous entry] [View next entry]

[Comment on this entry]
[View comments]

The following entry has been hand-corrected once.

Hákon jarl ok Eiríkr jarl, sonr hans, lágu í Hallkelsvík.
Var
þar saman kominn herr þeira allr; hfðu þeir hálft annat
hundrað
skipa ok hfðu þá spurt at Jómsvíkingar hfðu lagt
útan
at Hð. Røru þá jarlar sunnan at leita þeira, en er
70
þeir koma þar sem heitir Hjrungavágr, þá finnask þeir.
Skipa
þá hvárirtveggju sínu liði til atlgu. Var í miðju liði
merki
Sigvalda jarls. Þar skipaði Hákon jarl til atlgu;
hafði
Sigvaldi jarl tuttugu skip, en Hákon sex tigu. Í annan
fylkingararm
var Búi Digri ok Sigurðr bróðir hans með tuttugu
75
skipum; þar lagði í móti Eiríkr jarl Hákonarson sex tigu
skipa.
Í annan fylkingararm lagði fram Vagn Ákason með
tuttugu
skipum en þar í móti Sveinn Hákonarson með sex
tigum
skipa.
Síðan
lgðu þeir saman flotann; teksk þar in grimmasta
80
orrosta ok fell mart af hvárumtveggjum ok miklu fleira af
Hákonar
liði, því at Jómsvíkingar brðusk bæði hraustliga ok
djarfliga
ok snarpliga ok skutu alt í gegnum skjlduna, ok
svá
míkill vápnburðr var at Hákoni jarli at brynja hans var
slitin
til ónýts, svá at hann kastaði af sér.
85
Jómsvíkingar hfðu skip stœrri ok borðmeiri, en hvárir-
tveggju
sóttu it djarfasta. Vagn Ákason lagði svá hart fram
at
skipi Sveins Hákonarsonar at Sveinn lét á hmlu síga, ok
helt
við flótta. Þá lagði þannig til Eiríkr jarl ok fram í fylk-
ing
móti Vagni. Þá lét Vagn undan síga, ok lágu skipin sem
90
í fyrstu hfðu legit.
Þá
réð Eiríkr aptr til liðs síns, ok hfðu þá hans menn
undan
hamlat, en Búi hafði þá hggvit tengslin ok ætlaði at
reka
flóttann. Þá lagði Eiríkr jarl síbyrt við skip Búa, ok
varð
þá hggorrosta in snarpasta, ok lgðu þá tvau eða þrjú
95
Eiríks skip at Búa skipi einu. Þá gørði íllviðri ok él svá
mikit
at haglkornit eitt eyri. Þá hjó Sigvaldi tengslin ok
snøri
undan skipi sínu ok vildi flýja. Vagn Ákason kallaði á
hann,
bað hann eigi flýja. Sigvaldi jarl gaf ekki gaum at
hvat
hann sagði; þá skaut Vagn spjóti at honum ok laust



Result Page: Previous 1 2 3 4

Germanic Lexicon Project (main page)
This search system was written by Sean Crist
Please consider volunteering to correct the data in these online dictionaries.
No rights reserved. Feel free to use these data in any way you please.