Germanic Lexicon Project
Search results
Displaying 21 - 30 out of 39 entries.

Home

Texts

Search

Messages

Volunteer

About


Search Help


Source: Cleasby/Vigfusson, page b0304, entry 49
View original page image as: [TIFF] [PNG]
[View previous entry] [View next entry]

[Comment on this entry]
[View comments]

The following entry has been hand-corrected once.

hýsa, t, [hús], to house, harbour, Stj. 152, Gþl. 144.


Source: Cleasby/Vigfusson, page b0307, entry 5
View original page image as: [TIFF] [PNG]
[View previous entry] [View next entry]

[Comment on this entry]
[View comments]

The following entry has been hand-corrected once.

B. [Engl. and Dutch haven; Germ. hafen; Dan. havn; Swed. hamn] :-- a haven, harbour, Fms. xi. 74, Eg. 79, Hkr. iii. 248, Grág., etc.: eccl., sælu-höfn, lífs-h., passim: sometimes spelt hafn, Ísl. ii. 398: as also in local names, Höfn, Landn.: Hafnar-menn, m. pl., Sturl. ii. 91; Kaupmanna-höfn, Copenhagen; Hraun-höfn, Eb., etc. COMPDS: hafnar-austr, m. pumping in harbour, Jb. 407. hafnar-búi, a, m. a law term, a harbour-neighbour, i.e. the member of a kind of naval court composed of persons summoned from a harbour, Grág. ii. 401. hafnar-dyrr, n. pl. doors, entrance of a haven, Fms. xi. 88. hafnar-kross, m. a cross-shaped hafnarmark, q.v. hafnar-lykill, m. 'haven-key,' a nickname, Landn. hafnar-mark (and -merki, Fas. ii. 336), n. a harbour mark, a kind of beacon, being a pyramid of stone or timber, or often a carved figure in the shape of a man, Bjarn. 33, Hkv. Hjörv., Bs. i. 563, Rb. 468; or in the shape of a cross, Bs. i. 607, ii. 80. hafnar-rán, n. a law term, thronging or annoying one in harbour, defined in Jb. 396. hafnar-tollr, m. a harbour toll, Grág. ii. 401, Fs. (Flóam. S.) 157. hafnar-vágr, m. a creek, Str. 4.


Source: Cleasby/Vigfusson, page b0315, entry 4
View original page image as: [TIFF] [PNG]
[View previous entry] [View next entry]

[Comment on this entry]
[View comments]

The following entry has been hand-corrected once.

inn-hýsa, t, to house, harbour, Fms. vi. 14, Sturl. ii. 83; vera innhýstr, to be an inmate of a house, Bs. i. 350.


Source: Cleasby/Vigfusson, page b0316, entry 1
View original page image as: [TIFF] [PNG]
[View previous entry] [View next entry]

[Comment on this entry]
[View comments]

The following entry has been hand-corrected once.

hann var í stafni á skipi hans, he was an inmate of the stern of the ship, Eg. 177: as also local names, í Þrándheimi, í Bæ, Kirkjubæ, Landn. passim: of a river, sea, lake, í ánni, in the river, passim; í læknum, in the brook; er mikill fjöldi eyja í því vatni, there are many islets in that water, Fms. x. 134; fengu þeir í hafi storm mikinn, vii. 51; skiljask í hafi, x. 122; liggja í lægi, in harbour, Grág. i. 92: of a place, í einum stað, í þeim, hverjum stað, in one, that, every place, Nj. 3; í heimi, in the world; liggja í valnum, Vígl. 26; standa í höggfæri, within sword's reach, Nj. 97; í miðri fylkingu, 274. IV. ganga allir í einum flokki, all in one flock, Nj. 100; í bókum, in books, Fms. xi. 49, bókum, Landn. 23); í Aldafars-bók, Landn. 23. 2. in, among; í Gyðinga-fólki, among the Jews, Ver. 12; var þá íllr kurr í Böglum, Fms. ix. 45; engi í kvenmönnum, not one of the women, Str. 18. V. in, within; hafa, halda í hendi, to wield, hold in the hand; hafa staf, spjót, vápn, sverð, etc., í hendi, Nj. 91; reiða í knjám sér, to carry on one's knees, Eg. 396. 2. of dress, clothes; vera í ..., to be in, wear; hann var í blám stakki, treyju, kyrtli, skarlats-klæðum, geithéðni, litklæðum, Nj. 48, 83, 91, 143, 175, 211, Fms. xi. 85.


Source: Cleasby/Vigfusson, page b0316, entry 5
View original page image as: [TIFF] [PNG]
[View previous entry] [View next entry]

[Comment on this entry]
[View comments]

The following entry has been hand-corrected once.

A. LOC.: I. (answering to dat. A. I-V, see above), in, into; spjótið fló niðr í völlinn, Nj. 84; ganga í spor e-m, to tread in one's steps, 108; þeir kómu í túnit, 79; í skóginn, into the wood, Eg. 237; ganga upp í þingbrekku, 727; berit söðla yðra í haga, Nj. 33; ríða fram at Rangá, í nesit, 95; fóru þeir norðr í Víkina, Fms. x. 101; norðr í Noreg, 160; koma í England, to come into E., 254; fara allt í Saxland, as far as S., 100; suðr í Mön, 159; settisk konungr í borgina, Eg. 275; koma í þann stað, er ..., Grág. i. 485; koma í skotfæri, Nj. 108; koma í augsýn e-m, to come before one's eyes, Eg. 458: in, among, ef kömr í manns, Grág. ii. 305; koma hrútar eða hafrar í sauði manns, 310: þeir festa skjöldu sína í limar, Nj. 104; þeir settusk niðr í búðar-dyrnar, Ísl. ii. 194; hús er þeir kómu í, Eg. 234; ríða heim í bæ, ríða í garð, Fms. iv. 77; færa í naust eða í sel, N. G. L. i. 38; leggja í kistu, to put into a coffin (chest), Eg. 127; hann verpr sér í söðulinn, into the saddle, Nj. 83; hann stakk sverðinu í bug hringnum, Eg. 306; steinninn kom í höfuð bóandanum, hit him in the head, Nj. 96; tros féll í höfuð mér, Edda 30 :-- sigla, láta í haf, to stand out to sea, Fms. x. 76, Ld. 72, Eg. 514; halda skipi í höfn, to stand into harbour, 515; koma í Hvítá, to land in Whitewater, Fms. x. 12; leggja (to land) í Laxavág, 106 :-- of dress, fór konungr í annan búnað, he got into another dress, 16, Barl. 81; fara í brynju, kyrtil, föt, yfirhöfn, to put on, dress. II. connected with adverbs denoting direction, -wards, (southwards, etc.); stefna suðr í land, Eg. 32; riðu sex í suðr (southwards), sex í norðr (northwards), Nj. 279; snúa fram í nesit, 96; fellr áin sum í austr, sum í landsuðr, 263; dalr gengr vestr í fjöllin, Ld. 138; fjörðr skersk í landnorðr, 20; þeir ísar liggja meir í landnorðr, Sks. 173; ór útsuðri í norðrætt, ór austri ok í vestr, Fms. x. 272; lýsti í lopt ok á lög, it beamed into the sky, Edda 22; at í austr horfi botninn á Hjörungavági, Fms. xi. 125; sex dægra sigling í norðr frá Bretlandi, Landn. 36. 2. with a fancied or indirect motion; tekr veðrit at ylgjask í norðrit, Fms. xi. 136; hón veifaði kofra sínum í austrætt, Vígl. 22; ganga e-m í drauma or svefna, to appear to in a dream, in one's sleep, of a vision, Lex. Poët. III. even with verbs not denoting motion, e.g. such as signify to be drawn up in ranks, to stand, as also to see, to hear 'towards' a place, and in many of which a modern language would use dat.; var þat sagt Gunnari inn í búðina, the news was told G. 'into' the booth, reported into the booth to G., Nj. 80; giptask í önnur lönd, to marry into other countries, marry an alien, Ld. 264; deyja í Þórisbjörg, Mælifell, to die into, pass into after death, 78,


Source: Cleasby/Vigfusson, page b0356, entry 21
View original page image as: [TIFF] [PNG]
[View previous entry] [View next entry]

[Comment on this entry]
[View comments]

The following entry has been hand-corrected once.

KROSS, m.; the earliest poets use the Lat. form, but as masc., helgum crúci, Edda 92 (in a verse); merki crúcis, Líkn. 52, which form remains in the pr. name Krysi-vík, Kryci-vika, q.v.; [like A. S. and Engl. cross, Hel. cruci, Germ. kreuz, Swed.-Dan. kors, from Lat. crux] :-- a cross, Bs., N. T., Pass., Vídal. passim. 2. the holy rood, crucifix, in the Roman Catholic times; Valgarðr braut krossa fyrir Merði ok öll heilög tákn, Nj. 167; taka kross í hönd sér, of one taking an oath, Grág. i. 64; hann lét einn gullkross göra ok síðan vígja, Fms. vi. 142; í bríkum ok krossum, Bs. i. 132. These holy roods were erected on high roads, and worshipped, -- hón hafði bæna-hald sitt á Krosshólum, þar lét hón reisa krossa, Landn. 111; þeir höfðu krossa tvá, þá er eru í Skarði inu eystra, merkir annarr hæð Ólafs konungs en annarr hæð Hjalta Skeggjasonar, Bs. i. 21: allit., kirkja eðr kross, fara til kirkju eða kross, to go to worship at church or cross, Hom. (St.); hann kom hvárki til kross kirkju, Art. 21; hafnar-kross, Bs. i. 607, (see höfn); hinn þriðja dag í Jólum at kveldi var hón at krossi, she was worshipping at a cross, 370, cp. 607; kross-smíð, the carving of a cross, Ann. 1334. Many local names bear witness to this cross-worship, which answers to the hörgar of the heathen age, cp. the passage in Landn. l.c.; Kross, Kross-á, Krossár-dalr, Kross-áss, Krossa-nes, Krossa-vík (whence Krossvíkingar, Ísl. ii), Kross-holt, Kross-hólar, Kross-sund, as also Krysi-vík (q.v.) in southern Icel., prob. from a harbour cross being erected there, Landn., Sturl., the map of Icel., cp. Engl. and Scot. Holy Rood :-- the name of several ancient poems, Kross-drápa, Kross-vísur. 3. the sign of the cross (signa or signa sig); Skíði görði skyndi-kross skjótt með sinni loppu, Skíða R. 125; í kross, adv. cross-wise, in form of a cross; þat kallaði hann svá er í kross var sprungit, Glúm. 383; ok var hvártveggi brenndr í kross, Nj. 209; þat hafði hann helzt til trúar, at hann blés í kross yfir drykk sínum, Fs. 103. 4. a cross used to summon people to a meeting (the Scot. Fiery cross), called skera kross, Grág. i. 166, 446, 447, N. G. L. i. 11, 348, 378, answering to the heathen her-ör. COMPDS: krossa-lauss, adj. 'cross-less,' not making the sign of the cross; hann drakk öll minni krossalaus, Fms. i. 37. kross-band, n. a band cross-wise, Gþl. 382. kross-binda, batt, to bind cross-wise. kross-búza, u, f. name of a ship, Ann. kross-dúkr, m. a cross-kerchief, Vm. 95. kross-fall, n. the dropping a cross (v. supra 4), N. G. L. i. 378. kross-fé, n. a payment to keep up a holy rood, D. N. kross-ferill, m. and kross-ganga, u, f. the way of the cross, Christ's bearing the cross, Pass. 11. 3. kross-för, f. the forwarding a cross (v. supra 4), Grág. i. 446. Kross-gildi, n. Crossgild, a pr. name, Fms. ix. 529. kross-götur, f. pl. cross-paths; for popular tales of wizards sitting on cross-roads, where all the fairies pass by, see Ísl. Þjóðs. i. 436-438. kross-hús, n. a cross-house, house with a holy rood, Bs. i. 379. kross-maðr, m. a cross-man, warrior of the cross, Ó. H. 216. kross-maðra, u, f. a kind of madder, bed-straw, galium. kross-mark, n. the sign of the cross, Fms. i. 35, Magn. 512. kross-merki, n. = krossmark, Greg. 51. Kross-messa, u, f. Cross-mass, twice in a year, once in the spring (Krossmessa á vár), the 3rd of May (Inventio Crucis), and once in autumn, the 14th of September (Elevatio Crucis), K. Á. 188, Rb. 372, Fms. ix. 374. krossmessu-dagr, m. id., Jb. 454, 476. kross-písl, f. the passion on the cross, Barl. Kross-Saga, u, f. the Story of the Cross; þar eru kross-sögur báðar, Vm. 6. kross-skjöldr, m. a shield with a cross on it, Rétt. kross-skurðr, m. the despatching of a cross (message), N. G. L. i. 137, 378. kross-tákn, n. the token, sign of the cross, Hom. 90. kross-tíðir, f. pl. a cross-service, legend, to be at a cross-worship, Ann. 1333. kross-tré, n. the tree of the cross, 623. 20, Symb. 20. kross-urt, f. = krossmaðra. kross-varða, u, f. a cross-beacon, wayside cross. kross-vegr, m. = krossgata, D. N. kross-viðr, m. = krosstré, Bév. kross-víti, n. a 'cross-wite,' a fine for not forwarding a cross message, N. G. L. i. 11.


Source: Cleasby/Vigfusson, page b0372, entry 40
View original page image as: [TIFF] [PNG]
[View previous entry] [View next entry]

[Comment on this entry]
[View comments]

The following entry has been hand-corrected once.

land-tjald, n. a land tent, originally a naut. term, a tent pitched ashore when in harbour, opp. to the tents on board, often in plur., Nj. 157, Hkr. i. 26, Stj. 45; landtjald Drottins, the Lord's Tabernacle, Sks. 146, 780.


Source: Cleasby/Vigfusson, page b0381, entry 37
View original page image as: [TIFF] [PNG]
[View previous entry] [View next entry]

[Comment on this entry]
[View comments]

The following entry has not been hand-corrected.
However, the page is reserved and someone is correcting it.

LEIGA, u, f. hire, rent, Grág. i. 340, 502, B. K. 9, 41: opp. to instæða (capital), bygs;ja á leigu, to let money out on interest, Bs. i. 684; selja á leigu, N. G. L. i. 24; reiða leigu af, to pay the rent of, 25; hverr á jorð þá er þú býr á? þér eigit, herra, ok takit leigur af, Fms. viii. 446, Grág. i. 188; 'leggja leigu eptir hofn, to pay a harbour duty, Fms. xi. 321: of passage money, spurði hvar þat væri er hann bauð í leigu undir sik, Nj. 128. 2. wages; kallask hann engrar leigu makligr, Fms. xi. 428, Gpl. 8l: of a soldier's pay, Flóv. 30; let biskup reiða honum fyrir smíðina mikla leigu, Bs. i. 872, Stj. 561. 3. in mod. usage, leigur, pl. = a kind of land-rent paid in butter, as the rent of a certain number of kúgildi which belong to each farm. COMPDS: leigu-ból, n. a rented farm, Grág. ii. 207, 208, Gþl. 344. leigu- burðr, m. rent of land, Gþl. 255, Jb. 377, Dipt. iii. 9. leigu-fall, n. default in paying rent, Gþl. 332: deductionfrom wages, 514. leigu- fé, n. c a// le (chattel) hired, Grág. passim, Landn. 239. leigu-færr, adj. rentable, Fr. leigu-genta, u, f. a servant girl, D. N. leigu- jörð, f. a rented farm, N. G. L. ii. 107. leigu-kona, u, f. a female servant, Fr. leigu-kýr, f. a hired cow, N. G. L. i. 24, Grág. ii. 430, H. E. i. 394. leigu-land, n. rented land, Grág. ii. 249, 337, Nj. 118. leigu-Iauss, adj. rent free, without interest, Grág. i. 191, 336, 398: gratuitous, Vm. 29. leigu-liði, á, m. a tenant, Gþl. 354, 355, N. G. L. i. 37. leigu-maðr, m. a tenant, Grág. ii. 210, 430, Ld. 2, Fms. i. 5: a hireling, Gþl. 107, 512, Mar., Flóv. 32. leigu-mál, n. an agreement (as to rent), Grág. ii. 332. leigu-máli, a, m. an agreement (as to rent), N. G. L. i. 24, Grág. i. 427, Gþl. 336: of rented land, N. G. L. i. 242. leigu-prestr, m. a hired priest, a curate, Fms. ix. 272, D. N. passim. leigu-staðr, m. a place where money is invested, investment, Nj. 31, Sturl. i. 97, B. K. 41.


Source: Cleasby/Vigfusson, page b0421, entry 4
View original page image as: [TIFF] [PNG]
[View previous entry] [View next entry]

[Comment on this entry]
[View comments]

The following entry has been hand-corrected once.

MEGIN, n., gen. megins, Gs. 22; but else contr. in gen. and dat. megns, megni, see megn; [from mega; Engl. main] :-- might, main, strength; kosta megins, Gs. 22; þitt varð meira megin. Fm. 22; orms megin, 28; hjörs megin, 30; svá at þitt minnkisk megin, Hsm. 21. 1; oddar görva jarli megin, Mkv.; trúa á mátt sinn ok megin, Fms. i. 35; þegar er hann vitkaðisk ok fékk megin sitt, Fb. ii. 389; ok svá sem á leið sóttina minnkadi stórum megin (acc.) hans, Fms. ix. 250; Medi funnu megin hans, MS. 544. 39: ú-megin, a swoon; van-megin, weakness. II. [cp. Engl. mainland], the main, chief part of a thing; allt megin landsins, the main of the land, Fms. x. 184; Jótland er megin Dana-veldis, vi. 53; megin árinnar, the main-stream, Þórð. 11 new Ed.: in a more local sense, máni þat vissi hvat hann megins átti, the moon knew not his main, his place in heaven, had not his fixed course, Vsp. 5; jarðar-megin, the earth's main, the wide earth, Hm.; vetrar-megin, the main part of winter, Sks. 59; veðr-megin, 'weather-main' the power, but also the 'airt,' direction of the weather; hafs-megin, the main, open sea; lands-megin, the mainland. Eg. 50. B. COMPDS: megin-afl, m. main strength, Sks. 199. megin-á, f. a main river. Fas. i. 388. megin-áss, m. the main or chief As, i.e. Odin, Lex. Poët. megin-borg, f. the main town, Fms. ix. 41. megin-bygð, f. the main district, Fms. viii. 59. megin-dómar, m. pl. the main events, world-famed events, Vsp. 59. megin-dráttr, m. the great draught, of fish, Bragi. megin-dróttning, f. the great queen = the Virgin Mary, Geisli 3, Lil. 86. megin-dýrr, adj. 'main dear,' dearly beloved, Lex. Poët. megin-ekkja, u, f. the great widow, a nickname, Fær. megin-fjall, n. the main fell, Hkv. Hjörv. 5 (= reginfjall). megin-fjarri, adv. 'main far off,' very far, Fms. vi. (in a verse). megin-fjöldi, a, m. a vast multitude, Geisli 4. megin-flokkr, m, the main body, Fms. viii. 322, v.l. megin-flótti, a, m. the main body of a host put to flight or flying, Sturl. ii. 223, Hkr. ii. 371, passim. megin-gjörð, f. the main girdle, girdle of power. Fms. v. 345: plur. megingjarðar, of the girdle of Thor, Edda 15, 29, 60. megin-góðr, adj. 'main good,' mighty good, Fms. vi. 364. megin-góðvætliga, adv. very kindly, Clem. 26. megin-grimmr, adj. 'main grim' very fierce, Orkn. (in a verse). megin-haf, n. the main, ocean, Rb. 438, 464, Mar. 1031. megin-herr, m. the main army, Fms. i. 121, Orkn. 106. megin-hérað, n. the main district, Hkr. ii. 89. megin-húfr, m. the main hull of a ship, opp. to róðrar-húfr, N.G.L. ii. 283. megin-hyggja, n, f. 'main-sense,' wisdom, Skv. 1. 39. megin-höfn, f. the main harbour, Grett. 107 A. megin-kátr, adj. (-liga, adv.), 'main glad,' mighty glad, Grett. (in a verse), Orkn. (in a verse). megin-land, m. a mainland, continent, K.Þ.K. 8, Fms. x. 412, Sks. 155, Ld. 40, Orkn. 6, Fb. ii. 394. megin-lauss, adj. without strength, Barl. 162, Bs. ii. 172, Karl. 358. megin-leikr, m. the main of a thing, Sks. 185, v.l. megin-leysi, n. weakness, Barl. 147, Bs. ii. 168. megin-lið, n. the main body of an army, Fms. vii. 260, viii. 315, Sturl. i. 38 (Ed. megit liðit). megin-ligr, adj. [cp. Engl. mainly]; mál meginlig, mighty strong words, i.e. holy oaths, Vsp. 30. megin-lítill, adj. of little might, weak, Sól. 2, Fms. xi. 103. megin-ljótr, adj. very hideous. Lex. Poët. megin-meingjarn, adj. very mischievous, Fas. i. 435 (in a verse). megin-merki, n. the chief standard, Róm. 352. megin-mildr, adj. very mild, Lex. Poët. megin-mörk, f. the main forest, Eg. 378. megin-njörðr, m. the mighty god, Dropl. (in a verse). megin-ramr, adj. very strong, Sighvat. megin-rás, f. the main course. Sks. 196. megin-rúnar, f. pl. mighty, powerful Runes (charms), Sdm. 19. megin-sjór, n. the main, ocean, Mar. megin-skjótr, adj. very fleet, Harms, megin-skjöldungr, m. the mighty king, of Christ, Skálda (in a verse). megin-stjarna, u, f. a main star, a star of first order, Rb. 110. megin-stormr, m. a mighty gale, Sks. 44, Barl. 124. megin-straumr, m. a mighty stream, current, Mar. megin-tíðendi, n. pl. mighty tidings, Pd. 42. megin-tírr, m. 'main-fame,' glory, Sdm. 5. megin-trygðir, f. a firm truce, Ísl. ii. 381. megin-veðr, n, = meginstormr, Fas. ii. (in a verse). megin-vegr, m. the main way, geogr. the zones, Sks. 195 (meginvegir sem úbyggvanda er undir). megin-vel, adv. mighty well, Fb. iii. 315. megin-verk, n. pl. mighty works, labour, Gs. 11. Ad. (fine). Lex. Poët, megin-þing, n. a great meeting, Fms. vi. 50 (in a verse). megin-þungr, adj. very heavy, Sturl. (in a verse). megin-þorf, f. great need; þú mey mann í meginþarfar (into wedlock), Skv. 2. 11.


Source: Cleasby/Vigfusson, page b0505, entry 1
View original page image as: [TIFF] [PNG]
[View previous entry] [View next entry]

[Comment on this entry]
[View comments]

The following entry has been hand-corrected once.

mjök sundrlaus, bygð við vötn en rudd í skógum, Ó.H. 174; hann lét húsa ok r. Ekreyjar, Fms. x. 154; hér eptir ruddisk landit ok siðaðisl, Fb. i. 575; hann lét r. viða í skógum ok byggja, Landn. 68; r. götu gegnum skóg, Fb. i. 72; r. land fyrir sér, to clear it, N.G.L. i. 173; r. götu, to open a road, Eb. 46 new Ed.; r. veg, stíg, to clear the way, Fms. x. 15, Eg. 293 :-- ryðja sér til rúms, to make oneself room, Fms. viii. 93; þar sem ek gæta rutt mér til rúms ok kippt manni ór sæti, Fb. i. 136; r. sér til ríkis. to clear the way to a kingdom, conquer it, Fms. iv. 60; r. sér til landa, Glúm, (in a verse) :-- r. skip,to clear, unload a ship, Fs. 182, Gullþ. 55, Eg. 100, Nj. 10, Fb. i.496, ii. 229: ryðja búrit, to empty it, Háv. 41-43 new Ed. :-- to strip, disable, in fighting, Eg. 123 :-- r. höfn, to clear the harbour, leave the haven, Fms. ix. 45; ryðja lögréttu, to clear the court of strangers, Grág. i. 7; munu halir allir heimstöð ryðja, to clear, make empty the homestead, Vsp.; Valhöll ryðja fyr vegnu fólki, to clear Valhalla, make it ready for receiving slain heroes, Em. 1 :-- with dat., ryðja e-u brott, to drive away, 544. 38, Fms. iv. 231; ryðja herklæðum af sér, to strip off one's armour, El. 102, cp. Hkm. 4 :-- to heap, pile, þeir ruddu viðinum á hurðina, they blocked up the door, Gullþ. 60 :-- r. til e-s, to clear the way for a thing; at r. til þeirra atburða er Ólafr konungr verðr við staddr, Fms.ii. 89; ok mundi þat r. til landauðnar, Bs. i. 24; ok ruddu þeir til líkagraptarins við Sléttu-karla, Fbr. 58; Þorlákr biskup ruddi til þess á sínum dögum, at þá var settr ok ritaðr Kristinna-laga þáttr, Bs. i. 73; ok ryði hvárr-tveggi sín vitni til bókar, K.Á. 184 :-- impers., hvernig skjótt ruddi samnaðinn, how the flock dispersed, Ó.H. 220. II. as a law term; ryðja kvið, dóm, or also ryðja mann ór kvið, dómi, to challenge a neighbour, juror, out of the kviðr or dómr, Grág. i. 7, 17, 34, 49, Nj. 110, 235; ef hann ryðr kvið at frændsemi, ... hann skal ryðja við sjálfan sik at frændsemi ok at mægðum, skalat maðr ryðja við sjálfan sik at guðsifjum, hann skal r. við sóknar aðilja eða varnar, ... ok er honum rett at r. þann upp, Grág. i. 50; er ór er ruddr, 31; þá er hann ruddi hann ór dómi, 31, and passim. III. reflex., ryðjask um, to clear one's way, make great havoc; Atli hleypr upp á skip at Rúti ok ryðsk um fast, Nj. 9, Fb. ii. 219; eu þeir ruddusk um ágæta vel, Fas. ii. 492; andask ómaginn, ok ryðsk svá til (it turns out) at ómaginn átti eptir, Grág. i. 224 :-- to throng, crowd, ryðjask að.



Result Page: Previous 1 2 3 4 Next

Germanic Lexicon Project (main page)
This search system was written by Sean Crist
Please consider volunteering to correct the data in these online dictionaries.
No rights reserved. Feel free to use these data in any way you please.